* Zaloguj się   * Zarejestruj się


Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 21544 posty(ów) ]  Idź do strony Poprzednia  1 ... 858, 859, 860, 861, 862  Następna
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 7:24 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Łazik sfotografował tęczę na Marsie? Naukowcy tłumaczą, czym jest to zjawisko
2021-04-06.
NASA opublikowała bardzo ciekawe zdjęcie wykonane przez łazik Perseverance, który od 1,5 miesiąca eksploruje powierzchnię Czerwonej Planety. Tym razem możemy zobaczyć coś, co przypomina tęczę. Czym tak naprawdę jest to zjawisko?
Obraz został wykonany przy pomocy przedniej kamery o nazwie Hazard Avoidance Camera. To jedne z najważniejszych kamer nawigacyjnych znajdujących się na pokładzie łazika. Dzięki dwóm takim kamerom, zamontowanym z przodu i tyłu robota, naukowcy mogą w porę wykryć i ominąć np. większe skały, by nie uszkodziły one pojazdu lub planować jego podróże.
Na opublikowanym obrazie możemy zobaczyć krajobraz rozpościerający się przed łazikiem i charakterystyczny łuk, który swoim wyglądem przypomina tęczę. Jeśli to naprawdę jest tęcza, to byłoby to wydarzenie wyjątkowe, ponieważ jeszcze nigdy nie udało się jej zaobserwować.
Na razie naukowcy z NASA oficjalnie nie wypowiedzieli się odnośnie tego konkretnego zdjęcia i zjawiska, które jest na nim widoczne. Marsjańska atmosfera jest bardzo rozrzedzona i nie padają tam deszcze. W ogóle nie przypomina ona ziemskiej, zatem nie można oczekiwać, że pojawi się tęcza.
Jednak naukowcy mają dowody, że w atmosferze, sezonowo mogą unosić się kryształki suchego lodu. Padające na nie promienie słoneczne mogą zaowocować pojawieniem się tęczowych barw w wyniku zjawiska iryzacji. Chociaż nie dysponujemy obrazami takiego zjawiska, to niebawem może się to zmienić za sprawą łazika Perseverance.
Na razie eksperci od eksploracji Czerwonej Planety uważają, że łuk widoczny na opublikowanym zdjęciu to nic innego jak artefakty obrazu spowodowane przez zabłąkane promienie światła wpadające do mechanizmu obrazowania i rozpraszające się wewnątrz soczewki.
Źródło: GeekWeek.pl/NASA / Fot. NASA
https://www.geekweek.pl/news/2021-04-06 ... -zjawisko/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 7:26 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Amerykańscy naukowcy twierdzą, że podróże w czasie są matematycznie możliwe
2021-04-06.
Od zarania dziejów świat nauki zastanawiał się, czy pokazane w wielu filmach science-fiction sceny podróży w czasie są naprawdę możliwe w realnym świecie. Może wydać się Wam to dziwne, ale okazuje się, że są możliwe.
Ludzie często w swoim życiu mieszają fikcję z rzeczywistością. Jedną z takich fikcji miały być podróże w czasie, które wielu naukowców chciało za wszelką cenę urealnić. Teraz okazuje się, że fikcja może stać się rzeczywistością, a to za sprawą dwóch fizyków z University of British Columbia.
Ben Tippett opracował z Davidem Tsangiem nowy model matematyczny oparty na Ogólnej Teorii Względności Einsteina. Artykuł naukowy na ten temat został opublikowany w amerykańskim prestiżowym czasopiśmie Classical and Quantum Gravity.
Naukowcy wskazują w nim, że istnieje ruch, który odnosi się do przemieszczania się w przód i tył w czasie i przestrzeni, a także jest on możliwy do obserwacji przez obserwatora znajdującego się zewnątrz. Chociaż zjawisko można wykorzystać, to jednak obecnie i jeszcze przez długi czas będzie ono poza zasięgiem naszej cywilizacji. Pojęcie podróżowania w czasie zostało przez nich określone pojęciem: TARDIS (to skrót od Traversable Acausal Retrograde Domain in Space-time).
Zjawisko to jest pewnego rodzaju bąblem egzotycznej materii w czasoprzestrzeni, w której obowiązują prędkości znacznie wyższe od prędkości światła. W zaprezentowanym modelu, maszyna czasu wykorzystuje zjawisko zakrzywionej czasoprzestrzeni. Czas zagina się po pewnej trajektorii i powstaje okrąg. Wewnątrz niego człowiek może odbyć podróż w czasie zarówno do przodu, jak i wstecz. Pewnie domyślacie się, że takie zjawisko pojawia się przy obiektach o bardzo dużych masach.
W tej chwili ludzkość nie jest w stanie stworzyć wehikułu czasu opartego na tym modelu, ponieważ musielibyśmy wejść w posiadanie egzotycznej materii. Naukowcy nie wykluczają, że kiedyś się to zmieni.
Praca naukowa fizyków z University of British Columbia nie jest jedyną mówiącą, że podróże w czasie są matematycznie możliwe. Oczywiście lwia część świata naukowego uważa, że to bajka, tłumacząc, że nie ma już zaplanowanej i istniejącej przyszłości, a jeśli już można zbudować wehikuł czasu, to z jego pomocą można odbywać podróże tylko do czasów, które już miały miejsce.
Źródło: GeekWeek.pl/Phys.org / Fot. Pexels
https://www.geekweek.pl/news/2021-04-06 ... e-mozliwe/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 7:28 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Hubble dostrzega podwójne kwazary w łączących się galaktykach
2021-04-06.
Kosmiczny Teleskop Hubble’a „widzi podwójnie”. Spoglądając 10 mld lat wstecz w przeszłość Wszechświata, astronomowie znaleźli parę kwazarów, które są tak blisko siebie, że na zdjęciach z teleskopów naziemnych wyglądają, jak jeden obiekt.
Naukowcy uważają, że kwazary znajdują się bardzo blisko siebie, gdyż są w jądrach dwóch zderzających się galaktyk. Zespół wygrał „dzienny dublet”, znajdując kolejną parę kwazarów w innym zderzającym się duecie galaktyk.

Kwazar to olśniewająca latarnia intensywnego światła z centrum odległej galaktyki, która może przyćmić swym blaskiem całą galaktykę. Jest zasilany przez supermasywną czarną dziurę żarłocznie żywiącą się nadmuchiwaną materią, uwalniając promieniowanie.

Szacujemy, że w odległym Wszechświecie na każde 1000 kwazarów przypada jeden kwazar podwójny. Zatem znalezienie tych podwójnych kwazarów jest szukaniem igły w stogu siana – powiedziała główna badaczka Yue Shen z Uniwersytetu Illinois w Urbana-Champaign.

Jak twierdzą naukowcy, odkrycie tych czterech kwazarów oferuje nowy sposób na badanie zderzeń galaktyk i łączenie się supermasywnych czarnych dziur we Wszechświecie.

Kwazary rozrzucone są po całym niebie, a ich największa obfitość miała miejsce 10 mld lat temu. W tamtych czasach dochodziło do wielu złączeń galaktyk, które karmiły czarne dziury. Dlatego też astronomowie twierdzą, że w tym okresie powinno być wiele podwójnych kwazarów.

Wyniki badań zespołu ukazały się w internetowym wydaniu czasopisma Nature Astronomy z 1 kwietnia 2021 roku.

Te obserwacje są ważne, ponieważ rola kwazarów w spotykających się galaktykach odgrywa kluczową rolę w formowaniu się galaktyk, twierdzą naukowcy. Gdy dwie bliskie galaktyki zaczynają się nawzajem zniekształcać grawitacyjnie, ich wzajemne oddziaływanie kieruje materię do odpowiednich czarnych dziur, powodując zapłon kwazarów.

Z czasem promieniowanie z tych „żarówek” o dużej intensywności uruchamia potężne wiatry galaktyczne, które wymiatają większość gazu z łączących się galaktyk. Pozbawione gazu galaktyki przestają tworzyć gwiazdy i przekształcają się w galaktyki eliptyczne.

Astronomowie odkryli dotąd ponad 100 podwójnych kwazarów w łączących się galaktykach. Jednakże żaden z nich nie jest tak stary, jak podwójny kwazar z tego badania.

Zdjęcia pokazują, że kwazary w każdej parze są oddalone od siebie o zaledwie 10 000 lat świetlnych. Dla porównania, nasze Słońce znajduje się 26 000 lat świetlnych od supermasywnej czarnej dziury w centrum naszej galaktyki.

Pary galaktyk-gospodarzy połączą się w końcu, a wtedy kwazary również się połączą, dając w efekcie jeszcze masywniejszą, pojedynczą, samotną czarną dziurę.

Znalezienie ich nie było łatwe. Hubble jest jedynym teleskopem o wystarczającej ostrości, aby sięgnąć do wczesnego Wszechświata i rozróżnić dwa bliskie kwazary znajdujące się daleko od Ziemi. Jednak sama ostra rozdzielczość Hubble’a nie wystarcza do znalezienia tych podwójnych latarni.

Astronomowie musieli najpierw ustalić, gdzie skierować teleskop, aby je zbadać. Wyzwanie polega na tym, że niebo pokryte jest gobelinem starożytnych kwazarów, które powstały 10 mld lat temu, a tylko niewielka ich część jest podwójna. Do zebrania grupy potencjalnych kandydatów do obserwacji przez HST potrzebna była pomysłowa i innowacyjna technika, która wymagała pomocy satelity Gaia oraz naziemnego przeglądu SDSS.

Teleskop SDSS, znajdujący się w Obserwatorium Apache Point w Nowym Meksyku, tworzy trójwymiarowe mapy obiektów na całym niebie. Zespół przejrzał dane z przeglądu SDSS, aby zidentyfikować kwazary, które należy dokładnie zbadać.

Naukowcy zwrócili się do zespołu Gaia, aby pomogli wskazać potencjalnych kandydatów na kwazary podwójne. Gaia bardzo dokładnie mierzy pozycje, odległości i ruch pobliskich obiektów niebieskich. Zespół opracował jednak nowe, innowacyjne zastosowanie dla Gai, które może być wykorzystane do badania odległego Wszechświata. Wykorzystali oni bazę danych obserwatorium do poszukiwania kwazarów, które naśladują pozorny ruch pobliskich gwiazd. Kwazary pojawiają się w danych z Gaia jako pojedyncze obiekty. Jednak Gaia może wychwycić subtelne, nieoczekiwane „drgania” w pozornym położeniu niektórych obserwowanych kwazarów.

Kwazary nie poruszają się w przestrzeni w żaden mierzalny sposób, a zamiast tego dowodem ich drgania mogą być losowe fluktuacje światła, gdy każdy z członków pary kwazarów zmienia swoją jasność. Kwazary migoczą w skali czasu od dni do miesięcy w zależności od harmonogramu żywienia ich czarnych dziur.

Członkini zespołu Xin Liu z University of Illinois at Urbana-Champaign nazwała potwierdzenie Hubble’a „radosną niespodzianką”. Od dawna polowała na podwójne kwazary bliżej Ziemi, używając różnych technik z wykorzystaniem teleskopów naziemnych. Dzięki nowej technice mogą nie tylko odkrywać podwójne kwazary znacznie dalej, ale jest ona jeszcze znacznie wydajniejsza niż metody, których naukowcy używali wcześniej.

Zespół wykonał również kolejne obserwacje za pomocą teleskopu Gemini. Spektroskopia Gemini może jednoznacznie odrzucić intruzów z powodu przypadkowej superpozycji z niepowiązanych układów gwiazda-kwazar, gdzie gwiazda pierwszego planu jest przypadkowo ustawiona w jednej linii z kwazarem tła – powiedział członek zespołu Yu-Ching Chen, student na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign.

Chociaż zespół jest przekonany o słuszności swoich wyników, twierdzi, że istnieje niewielka szansa, że na zdjęciach Hubble’a uchwycono podwójne obrazy tego samego kwazara, iluzja wywołana soczewkowaniem grawitacyjnym. Zjawisko to występuje, gdy grawitacja masywnej galaktyki pierwszego planu rozdziela i wzmacnia światło kwazara tła na dwa lustrzane obrazy. Naukowcy uważają również, że taki scenariusz jest mało prawdopodobny, ponieważ HST nie wykrył żadnych galaktyk pierwszoplanowych w pobliżu obu par kwazarów.

Procesy łączenia się galaktyk najobficiej występowały miliardy lat temu, ale kilka z nich nadal się dzieje. Jednym z przykładów jest NGC 6240, pobliski układ łączących się galaktyk, w którym znajdują się dwie, a być może nawet trzy supermasywne czarne dziury. Jeszcze bliższa galaktyczna fuzja nastąpi za kilka mld lat, gdy nasza Droga Mleczna zderzy się z sąsiednią Galaktyką Andromedy. Galaktyczne starcie prawdopodobnie nakarmi supermasywne czarne dziury w jądrze każdej z galaktyk, zapalając je jako kwazary.

Przyszłe teleskopy mogą zaoferować lepsze spojrzenie na te łączące się układy. Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, obserwatorium pracujące w podczerwieni, które ma wystartować jeszcze w tym roku, będzie badać galaktyki z kwazarami. Webb pokaże ślady łączących się galaktyk, takie jak rozkład światła gwiazd i długie strumienie gazu wyrywane z oddziałujących galaktyk.

Opracowanie:
Agnieszka Nowak

Źródło:
hubblesite

Urania
https://agnieszkaveganowak.blogspot.com ... ary-w.html


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 7:30 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Armagedon? NASA uderzy w asteroidę pędzącą ku Ziemi. Podano termin misji DART
2021-04-06.MK.KF.
Ten scenariusz przypomina „Armagedon” z Brucem Willisem. Ale NASA planuje jeszcze bardziej szalone rozwiązanie. Jej celem jest uchronić Ziemię przed zagładą. Naukowcy opracowali „impaktor kinetyczny”, którego zadaniem będzie zepchnięcie zmierzającej ku naszej planecie asteroidy z kolizyjnego kursu. Podano już nawet datę rozpoczęcia akcji DART – bo taką nazwę otrzymała specjalna misja.
Od dekad w popularnych filmach science fiction bohaterowie rozprawiają się ze śmiertelnym zagrożeniem dla ludzkości.
Atomowa zagłada asteroidy?
W znacznej części produkcji – podobnie jak m.in. w „Armageddonie” z Brucem Willisem z 1998 roku – do unieszkodliwienia niszczycielskiej asteroidy używana jest broń jądrowa. To jednak nie jest najlepsza z opcji – uważają naukowcy NASA.
Zniszczenie asteroidy w tej sposób doprowadziłoby w rzeczywistości prawdopodobnie do rozbicia jej na wiele mniejszych skał, wciąż pędzących w kierunku Ziemi.
NASA ma lepszy pomysł
Naukowcy z Laboratorium Fizyki Stosowanej Uniwersytetu Johna Hopkinsa wraz z kilkoma ośrodkami NASA opracowali przełomową technologię kosmiczną, zwaną techniką „impaktora kinetycznego” – donosi Daily Star. Jak opisuje portal, broń jest w stanie zmienić ruch asteroidy w kosmosie.
DART – bo tak nazwano planowaną misję (ang.: Double Asteroid Redirection Test) – to test technologii zapobiegania uderzeniu w Ziemię niebezpiecznej asteroidy. Broń będzie „odpychać” lecące zagrożenie z dala od naszej planety – opisują obrazowo zasadę działania mechanizmu eksperci.
Celem jest zmiana prędkości i kursu asteroidy choć o ułamek procenta – ale wystarczająco, by skierować ją z dala od naszej planety.
Termin misji DART
Broń zostanie w lipcu tego roku wystrzelona przez rakietę SpaceX Falcon, a następnie oddzieli się od niej i pozostanie w przestrzeni kosmicznej przez rok. W końcu ma przechwycić asteroidę Didymos i jej księżyc. Sonda NASA zderzy się z naturalnym satelitą asteroidy, co ma zmienić jego orbitę.

Sam Didymos nie jest uważany za zagrożenie dla naszej planety, ale jest najlepszym kandydatem do wypróbowania nowej technologii. Jak ogłosiła niedawno NASA, przez kolejne co najmniej 100 lat nie musimy martwić się zagrożeniem tego typu katastrofą.
źródło: dailystar.co.uk
Czy czeka nas armagedon? NASA chce temu zapobiec (fot. Shutterstock/Double Asteroid Redirection Test, zdjęcie ilustracyjne)
https://www.tvp.info/53156714/armagedon ... ce-fiction


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 7:32 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Bliski przelot 2021 GE2
2021-04-06. Krzysztof Kanawka
Trzeciego kwietnia w pobliżu Ziemi przemknął meteoroid o oznaczeniu 2021 GE2.
Przelot 2021 GE2 to trzydziesty ósmy (wykryty) przelot małego obiektu w 2021 roku.
Meteoroid o oznaczeniu 2021 GE2 zbliżył się do Ziemi 3 kwietnia na minimalną odległość około 238 tysięcy kilometrów. Odpowiada to ok. 0,62 średniego dystansu do Księżyca. Moment największego zbliżenia nastąpił 3 kwietnia około 10:00 CEST. Średnica 2021 GVE2 szacowana jest na około 5 metrów.
Jest to trzydziesty ósmy (wykryty) bliski przelot planetoidy lub meteoroidu w 2021 roku.
W ostatnich latach ilość odkryć wyraźnie wzrosła:
• w 2020 roku odkryć było 108,
• w 2019 roku – 80,
• w 2018 roku – 73,
• w 2017 roku – 53,
• w 2016 roku – 45,
• w 2015 roku – 24,
• w 2014 roku – 31.
W ostatnich latach coraz częściej następuje wykrywanie bardzo małych obiektów, o średnicy zaledwie kilku metrów – co jeszcze pięć-sześć lat temu było bardzo rzadkie. Ilość odkryć jest ma także związek z rosnącą ilością programów poszukiwawczych, które niezależnie od siebie każdej pogodnej nocy “przeczesują” niebo. Pracy jest dużo, gdyż prawdopodobnie planetoid o średnicy mniejszej od 20 metrów może krążyć w pobliżu Ziemi nawet kilkanaście milionów.
(HT, W)
Tabela bliskich przelotów w 2021 roku / Credits – K. Kanawka, kosmonauta.net
https://kosmonauta.net/2021/04/bliski-przelot-2021-ge2/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 7:34 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Rakieta Pegasus – czy zostanie wycofana?
2021-04-07. Krzysztof Kanawka
Jedna z najbardziej oryginalnych rakiet nośnych – Pegasus – prawdopodobnie nie zostanie wycofana ze służby, choć pojawiają się takie propozycje.
Rakieta Pegasus została wprowadzona w 1990 roku. Jest to mała rakieta nośna, wynoszona przez samolot odrzutowy na wysokość około 12 km, skąd wynosi ładunek o masie do 450 kg na niską orbitę okołoziemską. Czy w najbliższych latach może dojść do wycofania tej rakiety ze służby?
Obecnym właścicielem i operatorem Pegasusa jest firma Northrop Grumman. Ostatni start tej rakiety nastąpił w październiku 2019 roku. Łącznie od 1990 doszło do 44 startów Pegasusa – głównie w mocniejszej wersji XL. Pięć z tych startów zakończyło się niepowodzeniem lub częściowym niepowodzeniem.
Kolejny start Pegasusa powinien nastąpić w maju 2021. Jak na razie nie ma informacji co do kolejnych zamówień na tę rakietę. Z dostępnych informacji wynika, że Pegasus jest konstrukcją drogą w porównaniu z innymi rakietami – w szczególności w przeliczeniu na kilogram wynoszonego ładunku.
To właśnie z uwagi na wysoki koszt Pegasus bardzo rzadko znajdował zainteresowanie wśród komercyjnych klientów. Najwięcej startów Pegasusa to kontrakty z NASA oraz amerykańskim wojskiem. Dla tych odbiorców ważniejszy niż koszt jest dostęp do dedykowanej rakiety.
W 2020 i na początku 2021 roku pojawiły się głosy sugerujące wycofanie rakiety Pegasus ze służby. Przede wszystkim jest to już dość stara konstrukcja ( opracowana w latach 80. XX wieku), o niewielkich możliwościach modyfikacji. W praktyce wersja XL (cięższa o około 4,5 tony od podstawowego Pegasusa) wyczerpała możliwości rozwojowe tej rakiety.
Co więcej, Northrop Grumman oferujący Pegasusa dla misji naukowych NASA, zaczyna przegrywać z… Falconem 9 firmy SpaceX. Większa rakieta może wspólnie wynieść kilka małych misji naukowych, z większą elastycznością w doborze końcowych orbit.
Co więcej, inna mniejsza nowa rakieta – Electron firmy RocketLab – wydaje się także być ciekawszą konstrukcją dla dedykowanych misji naukowych czy technologicznych. Oznacza to, że Pegasus może stracić nawet część swojej niszy, którą ta rakieta obsługiwała przez ostatnie 3 dekady.
Choć Northrop Grumman nie zamierza wycofywać tej rakiety ze służby, może w najbliższych lot dojść do jej “cichego wycofania”. Rakieta prawdopodobnie będzie wynosić coraz mniej ładunków, aż wreszcie – po prostu przestanie być oferowana. Tak może nastąpić w ciągu kilku najbliższych lat.
Start rakiety Pegasus-XL / Credits: NASA
Rakieta Pegasus-XL wynosi satelity CYGNSS dla NASA / Credits – NASA’s Kennedy Space Center
(NG, NSF)
Pegasus XL Rocket Launches with CYGNSS Spacecraft
https://www.youtube.com/watch?v=Bla3RsV ... b_imp_woyt

https://kosmonauta.net/2021/04/rakieta- ... -wycofana/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Śro Kwi 07, 2021 4:40 pm 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Wyślij dzieci w Kosmos - Tajemnica Ciemnej Strony Księżyca
Wydarzenie online
PIĄTEK O 18:00 UTC+02 – 19:30 UTC+02
Czas trwania: 1 godz. 30 min
Astrohunters.pl

Bilety
app.evenea.pl/event/wdwk2ciemnastronaksiezyca
https://www.facebook.com/events/5336625149740820/

ZAPROSZENIE


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 5:01 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
SpaceX podaje przyczynę awarii SN11
2021-04-07. Krystyna Syty
W zeszły wtorek 30 marca odbył się lot testowy SN11, kolejnego prototypu Starship. Rakieta zgodnie z planem wzbiła się w powietrze na wysokość około 10 km, po czym rozpoczęłam lądowanie i na wysokości 50 m eksplodowała. Jak podał właściciel SpaceX Elon Musk, przyczyną awarii były problemy z hydrauliką.
Faza wznoszenia, lotu poziomego oraz opadania SN11 przebiegły bez zakłóceń. Wybuch spowodował wyciek metanu CH4 do komory spalania. Ciśnienie wewnątrz komory było zbyt wysokie, co wywołało pożar w drugim silniku. Spłonęła także część awioniki. Elon Musk napisał na Twitterze, że awaria być może zostanie naprawiona do końca tygodnia.
Metan jest stosowany jako paliwo w silnikach Raptor. Tego typu silniki będą zasilały zarówno moduł Starship jak i Super Heavy. SN11, SN10, SN9 i SN8 były zasilane przez 3 Raptory. Każdy z nich wzbił się w powietrze na wysokość 10 km. Te cztery protypy były do siebie bardzo podobne i ich testy przechodziły stosunkowo bezproblemowo. SN10 udało się nawet wylądować, ale eksplotował po upływie ośmiu minut.
Firma SpaceX opracowuje statki Starship, aby przewozić ludzi i ładunki na Księżyc, Marsa lub w inne odległe miejsca. Docelowo ma to być statek wielokrotnego użytku.
Najważniejszym celem dla SpaceX będzie dalej osiągnięcie bezpiecznego lądowania prototypu Starship. Firma przygotowała już kolejny prototyp, nazwany SN15, który ma się niedługo wzbić w powietrze.
Źródła:
SpaceX identifies cause of Starship SN11 prototype's crash
Zdjęcie w tle: SpaceX
Żródło: Jack Beyer
https://astronet.pl/index.php/2021/04/0 ... arii-sn11/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 5:05 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Marzec 2021 na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
2021-04-07.
Zapraszamy na pokład Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, gdzie trwa 64. Ekspedycja. Astronauci przeprowadzili w marcu dwa spacery kosmiczne, wykonali relokację statku Sojuz i zrobili masę ciekawych eksperymentów.
Trwa 64. Ekspedycja na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. W kompleksie orbitalnym mieszka i pracuje w tej chwili 7 astronautów: Sergiej Ryżikow, Sergiej Kud-Swerczkow (obaj Rosja), Kate Rubins, Shannon Walker, Victor Glover i Mike Hopkins (wszyscy USA) oraz Soichi Noguchi (Japonia).

Marzec rozpoczął się od spaceru kosmicznego. Już 5 marca na zewnątrz kompleksu wyszli Kate Rubins (USA) i Soichi Noguchi (Japonia), aby przeprowadzić prace związane z przygotowaniem struktur paneli słonecznych do dodania dodatkowych skrzydeł. Wyjście trwało prawie 7 godzin i zakończyło się udanym wykonaniem głównego zadania. Był to już czwarty spacer kosmiczny na ISS w tym roku.
Jak zwykle na stacji nie zabrakło prac ogródkowych. Hopkins zebrał zbiory kapusty Pak Choi i ziaren gorczycy w ramach badań Veggie 3, a Noguchi podlewał rośliny używane w tradycyjnej medycynie japońskiej w ramach zielarskiego eksperymentu Asian Herb. Rosyjscy kosmonauci zajmowali się na przykład programem badawczym Aseptik, w którym sprawdzana jest skuteczność różnych rozwiązań wymagających sterylności podczas przeprowadzania eksperymentów biotechnologicznych.
Minęło zaledwie kilka dni od ostatniego spaceru, a już w amerykańskiej części stacji rozpoczęto przygotowania do kolejnego wyjścia. Astronauci Victor Glover i Michael Hopkins sprawdzali i przygotowywali swoje skafandry. To nie przeszkodziło jednak w przeprowadzaniu serii eksperymentów. Astronauci obserwowali niepasożytnicze nicienie z gatunku Caenorhabditis elegans, które przyleciały w statku Cygnus w lutym 2021 r. w celu badania zaniku mięśni powodowanego stanem nieważkości.
Stan mikrograwitacji to idealne środowisko do budowy kryształów białkowych, które mogą pomagać w rozwoju lekarstw. Na stacji trwa eksperyment Real-time Protein Crystal Growth-2 demonstrujący nowe metody produkowania wysokiej jakości kryształów. Próbki pozyskiwanych kryształów zostały sfotografowane za pomocą mikroskopu przez astronautów, a zdjęcia wysłane do specjalistów na Ziemi, by ewentualnie zmienić parametry warunków w laboratorium do następnej serii produkcyjnej.
Soichi Noguchi załadował na specjalną platformę zestaw nanosatelitów standardu CubeSat, które będą przez moduł Kibo wypuszczone na orbitę. W tym samym czasie kontrolerzy naziemni wypuścili zestaw starych baterii niklowo-wodorkowych za pomocą ramienia robotycznego Canadarm2. Paleta ze starymi akumulatorami za kilka lat spłonie w całości w atmosferze ziemskiej.
W pierwszej połowie marca kontynuowano wysiłki związane z zatamowaniem wycieku powietrza w sekcji transferowej rosyjskiego modułu Zwiezda. Na początku marca przy użyciu przywiezionego w Progressie MS-16 zestawu rosyjscy kosmonauci wykonali uszczelnienie w pierwszej zlokalizowanej szczelinie o długości 22 mm i grubości zaledwie 0,1 mm. Na końcach szczeliny wykonano niewielkie otwory (o średnicy 3 mm) i wypełniono je uszczelniaczem, następnie na całą szczelinę umieszczono wielowarstwowy materiał uszczelniający.
11 marca dokonano podobnego uszczelnienia w drugiej zlokalizowanej dziurze. Dzień później komorę transferową modułu zamknięto, aby sprawdzić czy praca przyniosła rezultaty. Niestety ciśnienie w kabinie nadal spadało. Kosmonauci przystąpili więc w drugiej połowie marca do poszukiwań kolejnych niewielkich szczelin, z których mogłoby uchodzić powietrze. Niestety jak na razie nie przyniosło to rezultatów. W kwietniu planowane jest wykonanie uszczelnień na większym obszarze wokół drugiej znalezionej szczeliny.
Rosjanie wykonywali także swoje eksperymenty. 12 marca pomogła im w tym astronautka Shannon Walker, która przeskanowała oczy za pomocą aparatu USG i optycznego tomografu koherencyjnego Sergiejowi Ryżikowowi i Sergiejowi Kud-Swerczkowowi. Badanie ma na celu sprawdzenie jak na anatomie wzroku wpływają warunki lotu kosmicznego i mikrograwitacja.
12 marca został także wykonany manewr podniesienia orbity stacji ISS. Modyfikacja orbity miała na celu przygotowanie kompleksu pod przylot trójki astronautów w kwietniu 2021 r. statkiem Sojuz MS-18.
13 marca przeprowadzono 5. już w tym roku spacer kosmiczny. Tym razem na zewnątrz wyszła para Victor Glover i Michael Hopkins. Zadaniami astronautów było: dokończenie połączeń elektrycznych w europejskiej zewnętrznej platformie naukowej Bartolomeo i wykonanie kilku prac konserwacyjnych, w tym m.in. wymianę przekaźnika sygnału z kamer zewnętrznych.
14 marca z pokładu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej wypuszczono pierwszego zbudowanego w Paragwaju satelitę. Nanosatelita standardu CubeSat Guaranisat-1 trafił na niską orbitę okołoziemską za pośrednictwem platformy w japońskim module Kibo. Guaranisat-1 jest częścią projektu BIRDS-4. BIRDS to zainicjowany przez Japonię i Politechnikę w Kyutech program mający na celu zbieranie danych z trudno dostępnych stacji naziemnych za pośrednictwem satelitów w celu śledzenia pluskwiaków z podrodziny Triatominae, odpowiadających za przenoszenie pasożytów roznoszących chorobę Chagasa - zagrażającą życiu chorobę, na którą cierpi miliony ludzi w Ameryce Południowej.
Jest to pierwszy krok Paragwaju w rozwoju badań kosmicznych. Misja zdobyła ogromną popularność wśród Paragwajczyków. Kilkugodzinny program opowiadający o satelicie oglądało 2,9 mln osób (w państwie, które liczy 7 mln). W programie BIRDS brało udział wiele rozwijających się państw - swoje pierwsze satelity umieściły w ramach tego projektu: Ghana, Bangladesz, Butan, Nepal i Sri Lanka.
Podobnie jak w miejscach pracy, również na stacji trzeba czasami wykonywać próby sytuacji awaryjnych. Takie ćwiczenia zostały przez astronautów wykonane 15 marca. Trenowano różne scenariusze niebezpiecznych awarii na pokładzie. Tego samego dnia Kate Rubins przygotowała sprzęt do europejskiego eksperymentu Transparent Alloys, który składa się z 5 zestawów sprawdzających jak zachodzi topienie i zestalanie materiału w plastikach. Organiczne przezroczyste substancje to dobry model do badania zestalania w stopach metali i takie badanie pomaga w zrozumieniu dynamiki tych procesów i poznania lepiej jakie mikrostruktury powstają w ich wyniku.
19 marca przeprowadzono manewr relokacji załogowego statku Sojuz MS-17 z portu w module Raswiet do portu modułu Poisk. Na wypadek mało prawdopodobnej sytuacji, że statkiem po oddokowaniu nie udałoby się ponownie zadokować, na jego pokładzie podczas tej operacji musieli się znaleźć astronauci, którzy będą nim w kwietniu wracać na Ziemię.
Manewr udało się przeprowadzić i po zadokowaniu w nowym miejscu, astronauci wrócili na pokład ISS. Relokacja statku była potrzebna z uwagi na przygotowania do przylotu nowego rosyjskiego modułu MLM Nauka. MLM Nauka zostanie zadokowany w miejscu, gdzie obecnie znajduje się moduł Pirs, a Pirs zostanie odłączony razem z przyszłym statkiem towarowym Progress MS. Zwolniony w tej operacji port w module Raswiet zostanie teraz zajęty przez następny załogowy statek Sojuz MS-18, a port w module Poisk zwolni się po odlocie Sojuza MS-17. Będzie można wtedy korzystając z tego modułu przeprowadzić pierwszy z 11 planowanych spacerów wymaganych do przygotowania stacji pod przyjęcie Nauki.
Kwiecień będzie bardzo intensywnym miesiącem na ISS. Do lotu na stację przygotowuje się 7 astronautów w dwóch miejscach na świecie. 9 kwietnia z kosmodromu Bajkonur poleci statek Sojuz MS-18 z Olgiem Nowickim, Piotrem Dubrowem (obaj Rosja) i Markiem Vande Hei (USA) na pokładzie. Załoga stacji tymczasowo zwiększy się do 10 osób, aż 17 kwietnia na Ziemię powrócą w statku Sojuz MS-17 Ryżikow, Kud-Swerczkow i Rubins.
Dalej w planach jest lot 22 kwietnia statku Dragon z czteroosobową załogą: Shane Kimbrough, Megan McArthur (oboje USA), Akihiko Hoshide (Japonia) i Thomasem Pesquet (Francja). Przez pięć dni okupacja na stacji będzie wynosić 11 osób, aż na Ziemię w poprzednim Dragonie wróci załoga Crew-1: Hopkins, Glover, Walker (wszyscy USA) i Soichi Noguchi (Japonia).
Więcej informacji:
• Strona NASA poświęcona Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Na podstawie: NASA
Opracował: Rafał Grabiański
Na zdjęciu: Załoga 64. Ekspedycji na ISS. Zgodnie z ruchem wskazówek zegara od dołu: Kud-Swerczkow, Rubins, Glover, Hopkins, Ryżikow, Noguchi, Walker. Źródło: NASA.
Zobacz poprzednie odcinki:
• Luty 2021 na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
• Styczeń 2021 na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Michael Hopkins (z lewej) i Soichi Noguchi pozujący z kontenerem z roślinami eksperymentu Asian Herb in Space. Źródło: NASA.
Kate Rubins i Victor Glover pracujący przy śluzie komercyjnej NanoRacks Bishop. Źródło: NASA.
Statek załogowy Sojuz MS-17 i towarowy Progress MS-16 zadokowane w rosyjskiej części ISS. Zdjęcie wykonano, gdy stacja przelatywała nad Argentyną. Źródło: NASA.
Urugwajski satelita Guaranisat-1. Źródło: NASA.
https://www.urania.edu.pl/wiadomosci/ma ... kosmicznej


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 5:10 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Zobacz, jak NASA testuje kapsułę kosmiczną Orion

2021-04-07.

NASA rzuciła swoją kapsułą kosmiczną o taflę rozległego basenu. To jedna z form testów sprawdzających wytrzymałość konstrukcji.

NASA upuściła swoją kapsułę kosmiczną Orion na Hydro Impact Basin - rozległy basen przeznaczony do testów. To wczesna zapowiedź tego, co ostatecznie będzie ważną częścią podróży kapsuły, kiedy będzie lądowała na powierzchni Oceanu Spokojnego.

Zanim konstrukcja Oriona uderzy w ocean, będzie hamowana przez specjalnie zaprojektowane spadochrony. Pomimo tego, waga całej kapsuły nie zostanie magicznie zmniejszona - będzie musiała przyjąć siłę, z którą zetknie się podczas zderzenia z wodą.
Pierwsze testy kapsuły Orion związane z jej lądowaniem miały miejsce już w 2011 roku - w tamtym okresie czasu kapsuła była jednak daleka od konstrukcji, która jest testowana w dzisiejszej rzeczywistości. Początkowo ciężar Oriona był znacznie większy, niemalże dwukrotnie niż obecnie.
NASA chce w swoim teście sprawdzić maksymalne obciążenie oraz reagowanie konstrukcji w granicach jej projektu. To słuszna decyzja, która pozwoli zapewnić astronautom maksymalne bezpieczeństwo podczas powrotu na naszą planetę.
Celem jest przygotowanie wszystkiego do testu w locie Artemis II, który będzie przeprowadzony z załogą na pokładzie.

NASA testuje kapsułę Orion /materiały prasowe


NASA Drop Test of Orion Spacecraft for Crewed Artemis Missions

https://www.youtube.com/watch?v=H1_bkuW ... b_imp_woyt

https://nt.interia.pl/raporty/raport-ko ... Id,5154304


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 5:11 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Przełomowe odkrycie w CERN

2021-04-07.
Naukowcy z eksperymentu ALPHA (Antihydrogen Laser Physics Apparatus) w CERN po raz pierwszy schłodzili atomy antywodoru za pomocą światła laserowego.

Antywodór jest najprostszą formą antymaterii atomowej, a technika znana jako chłodzenie laserowe została po raz pierwszy zademonstrowana cztery dekady temu na zwykłej materii. Chłodzenie laserowe jest powszechnie stosowane w wielu dziedzinach badań.

Pierwsze zastosowanie chłodzenia laserowego otwiera drzwi do bardziej precyzyjnych pomiarów wewnętrznej struktury antywodoru i tego, jak zachowuje się on pod wpływem grawitacji. Porównanie pomiarów z pomiarami dla normalnych atomów wodoru może ujawnić różnice między atomami materii i antymaterii. Różnice te, jeśli występują, mogą pomóc naukowcom w ustaleniu, dlaczego Wszechświat składa się wyłącznie z materii, co jest zaburzeniem znanym jako asymetria materii i antymaterii.

Naukowcy biorący udział w projekcie twierdzą, że możliwość laserowego chłodzenia atomów antywodoru jest przełomem w pomiarach spektroskopowych i grawitacyjnych. Odkrycie to może prowadzić do nowych perspektyw w badaniach nad antymaterią, w tym do tworzenia cząsteczek antymaterii i rozwoju interferometrii antyatomowej. Jeffrey Hangst, rzecznik eksperymentu ALPHA, powiedział, że laserowe chłodzenie antymaterii było fantastyką naukową około dekady temu.

Zespół tworzy swoje atomy antywodoru, pobierając antyprotony z CERN Antiproton Decelerator i wiążąc je z pozytonami pochodzącymi ze źródła sodu-22. Wytworzone atomy antywodoru są zamykane w pułapce magnetycznej, która uniemożliwia im kontakt z materią. Naukowcy twierdzą, że pomiar zachowania antywodoru w polu grawitacyjnym Ziemi jest ograniczony przez energię kinetyczną lub temperaturę antyatomów.

Chłodzenie laserowe pomaga kontrolować temperaturę antyatomów. Antyatomy absorbują fotony laserowe, co powoduje, że osiągają one wyższy stan energetyczny. Następnie emitują fotony i spontanicznie rozpadają się z powrotem do stanu początkowego. Oddziaływanie to zależy od prędkości atomów, a ponieważ fotony nadają układowi pęd, powtarzanie cyklu absorpcja-emisja prowadzi do schłodzenia atomów do niskiej temperatury.


Eksperyment ALPHA dokonał przełomowego osiągnięcia /materiały prasowe

Źródło: INTERIA

https://nt.interia.pl/technauka/news-pr ... Id,5154379


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 5:13 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Nowa radiowa mapa Wszechświata - wyniki z przeglądu LoTSS teleskopem LOFAR
2021-04-07.
Opublikowano najdokładniejszą w historii mapę Wszechświata w zakresie niskich częstotliwości radiowych. Powstała dzięki przeglądowi nieba prowadzonemu przez radioteleskop LOFAR, którego trzy stacje znajdują się na terenie Polski. Udział w badaniach wzięli polscy astronomowie z kilku ośrodków.
Specjalne wydanie czasopisma naukowego „Astronomy and Astrophysics” jest poświęcone czternastu pracom badawczym opisującym sposób powstania map i pierwsze wyniki naukowe. Obrazy uzyskane dzięki sieci radioteleskopów LOFAR na niskich częstotliwościach radiowych są tak głębokie, że większość widocznych na nim obiektów to galaktyki takie jak nasza Droga Mleczna, znajdujące się bardzo daleko i widoczne w momencie, gdy jeszcze się tworzyły.
Obserwacje na falach radiowych pozwalają zajrzeć do obszarów przesłoniętych w zakresie widzialnym przez pył, a z takimi sytuacjami mamy do czynienia w rejonach powstawania gwiazd. Dzięki nowym badaniom naukowcom udało się precyzyjnie wyznaczyć związek pomiędzy jasnością galaktyk w zakresie radiowym, a tempem formowania się gwiazd. Dokonano też dokładniejszych ocen liczby nowych gwiazd tworzących się w młodym Wszechświecie.
Unikalny zbiór nowych danych pozwolił także na przeprowadzenie różnorodnych innych badań naukowych. Na przykład zbadano emisje z okolic masywnych czarnych dziur w kwazarach, czy zderzenia galaktyk. Ponieważ obserwacje obszarów nieba były powtarzane co pewien czas, można było też badać zmienność niektórych źródeł. Dało to nieoczekiwane rezultaty.
Natrafiono na egzotyczną gwiazdę, czerwonego karła CR Draconis, u którego występują wybuchy emisji radiowej podobne do zachodzących na Jowiszu. Ich przyczyną mogą być oddziaływania tej gwiazdy z nieznaną planetą. Drugą możliwością jest ekstremalnie szybka rotacja gwiazdy.
Aby uzyskać radiowe obrazy nieba trzeba przetworzyć olbrzymie ilości danych. Opisywane mapy powstały dzięki połączeniu sygnałów od 70 tysięcy anten wchodzących radioteleskopu LOFAR, które dostarczyły łącznie ponad 4 petabajty surowych danych, co odpowiada pojemności około miliona płyt DVD. Obserwowany na niebie, który obserwowano był około 300 razy większy niż Księżyc w pełni
Wyniki przeglądu głębokich pól w ramach LOFAR Two-metre Sky Survey (LoTSS) to efekt pracy międzynarodowego zespołu naukowców, którym kierował prof. Philip Best z University of Edinburgh (Wielka Brytania). W badaniach uczestniczyli także astronomowie z Polski: prof. Krzysztof Chyży, dr Arti Goyal, dr hab. Marek Jamrozy, dr Błażej Nikiel-Wroczyński z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie; dr hab. Magdalena Kunert-Bajraszewska, mgr Aleksandra Wołowska z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; dr hab. Katarzyna Małek z Narodowego Centrum Badań Jądrowych.
International Low Frequency Array, w skrócie LOFAR, jest europejską siecią anten radiowych, której centrum znajduje się w Exloo w Holandii. Instrument został zaprojektowany, zbudowany i jest aktualnie obsługiwany przez ASTRON, Holenderski Instytut Radioastronomii. Krajami partnerskimi w projekcie są Francja, Irlandia, Łotwa, Holandia, Niemcy, Polska, Szwecja, Wielka Brytania i Włochy. Polskim udziałem kieruje grupa POLFARO, w skład której wchodzą Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Centrum Badań Kosmicznych PAN w Warszawie oraz Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe w Poznaniu. Utrzymanie polskich stacji LOFAR finansowane jest przez Ministerstwo Edukacji i Nauki.
Radioteleskop LOFAR
Sposób działania sieci radioteleskopów LOFAR wyjaśnia prof. Krzysztof Chyży z Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W jaki sposób działa taki radioteleskop i jak uzyskuje się z niego obraz?
LOFAR pracuje jako interferometr radiowy. Sygnał z pojedynczej stacji (pola antenowego) jest zamieniany na dane cyfrowe, które przesyłane są online do superkomputera w Groningen (tzw. korelatora) i łączone z innymi sygnałami z pozostałych stacji. Ciekawostką w pracy LOFAR-a jest to, że jego anteny są nieruchome, nie jest możliwe ich obracanie czy przesuwanie, jak w standardowych radioteleskopach. Wybór kierunku w jakim ma „patrzeć teleskop” odbywa się softwarowo, poprzez odpowiednie korekty cyfrowego sygnału. Z tych danych przez tzw. transformatę Fouriera tworzy się radiową mapę (obraz) nieba.
To w skrócie, ale jest cały szereg kroków pośrednich, niestety czasochłonnych, od których zależy jakość uzyskiwanych na końcu map. Sygnały ze stacji zniekształcone są bowiem przez ziemskie zakłócenia, będące tworem naszej cywilizacji, jak różne urządzenia elektryczne, czy nadajniki radiowe pracujące w zakresie fal FM i DAB. Specjalne cyfrowe filtry wyłapują te niechciane sygnały w danych LOFAR-a i je usuwają. Drugim źródłem problemów jest ziemska jonosfera, która na tych niskich częstotliwościach obserwacji zniekształca fazę i amplitudę dochodzących z kosmosu i przechodzących przez nią sygnałów radiowych. Wstępną metodą uwalniania się od wpływu jonosfery jest zastosowanie modelu jej własności, do czego służą dane uzyskiwane z satelitów GPS. To jednak nie wystarcza i konieczne jest zastosowanie specjalnych algorytmów wprowadzających korekty sygnałów zależne od kierunku na niebie i momentu obserwacji.
Jaką mamy w Polsce infrastrukturę sieci LOFAR?
W Polsce mamy trzy z 52 stacji LOFAR-a. Zostały one wybudowane w 2015 r. i pracują: w Łazach k/Bochni (stacja zarządzana przez Uniwersytet Jagielloński), Bałdach k/ Olsztyna (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski) i Borówcu k/Poznania (Centrum Badań Kosmicznych PAN w Warszawie). Stacje połączone są szybkim 10GB dedykowanym łączem internetowym z centrum komputerowym LOFAR-a w Groningen, w Holandii, do którego w trybie ciągłym przekazywane są dane z obserwacji. Połączenie internetowe zapewnia Poznańskie Centrum Superkomputerowo-Sieciowe w Poznaniu poprzez sieć PIONIER.
Najwięcej, aż 38 stacji LOFAR-a znajduje się w Holandii, a oprócz 3 polskich stacji 6 następnych znajduje się w Niemczech, a po jednej w Szwecji, Wielkiej Brytanii, Francji, Irlandii i na Łotwie. W budowie jest następna stacja we Włoszech. Wszystkie 52 stacje pracują jako jeden instrument obserwacyjny. Nasze stacje zostały wpisane na Polską Mapę Infrastruktury Badawczej Ministerstwa Edukacji i Nauki dzięki czemu będzie realizowany programu dalszego rozwoju tego systemu – LOFAR 2.0. Głównym celem modernizacji będzie utrzymanie pozycji najlepszego na świecie interferometru radiowego niskich częstotliwości, przynajmniej przez najbliższą dekadę.
Wyniki przeglądu nieba LoTSS
Jakie wyniki uzyskano w ramach nowego przeglądu nieba oraz co daje nam taka mapa kosmosu tłumaczy dr hab. Katarzyna Małek z Narodowego Centrum Badań Jądrowych.
Co daje nam taka mapa Wszechświata?
Opublikowana mapa Wszechświata w zakresie radiowym pozwala między innymi na znacznie dokładniejszą analizę młodych obszarów gwiazdowych w galaktykach tworzących gwiazdy. Dzięki niej możemy sprawdzić czy obecne modele opisujące ewolucje galaktyk, opracowane bez dogłębnej znajomości ich właściwości fizycznych w zakresie radiowym, są wystarczająco dokładne i przewidują tempo tworzenia się nowych gwiazd na poziomie zaobserwowanym przez LOFAR. Równocześnie mapa ta pozwala na bardziej precyzyjne opracowanie modeli ewolucyjnych i dzięki temu opisanie młodego Wszechświata. Oczywiście pozwala także na poszukiwanie nowych, nieznanych dotąd obiektów astrofizycznych.
Czy mapa obejmuje całe niebo? Jak wybrano, które pola obserwować?
Niestety nie. Mapa obejmuje jedynie część nieba północnego. Obszary obserwacji zostały wybrane w ten sposób, aby można je było jak najpełniej wykorzystać: wyselekcjonowano tak zwane głębokie pola na niebie północnym, które są bardzo dobrze znane astronomom i były obserwowane w wielu różnych zakresach widma: głównie od ultrafioletu po daleką podczerwień.
Dodatkowo dla wielu galaktyk z tych obszarów zostały wykonane wcześniej obserwacje linii widmowych, pozwalające na analizę ich składu chemicznego. Dodanie do tego zestawu danych informacji o charakterystyce w zakresie fal radiowych dopełni naszą wiedzę i pozwoli na wyjątkowo szczegółową analizę i weryfikację istniejących modeli, a może także na opracowanie nowych. Dodatkowo same obserwacje radiowe nie pozwalają na wyznaczenie odległości do danego obiektu, dlatego wcześniejsze obserwacje wykonane innymi instrumentami są niezwykle istotne.
Wśród wyników są m.in. oszacowania gwiazdowej masy dla galaktyk aktywnych. Jak się tę wartość wyznacza i po co jest potrzebna?
Masa gwiazdowa jest podstawowym parametrem fizycznym galaktyki, pozwalającym na szacowanie kolejnych wielkości charakterystycznych. Dodatkowa znajomość tempa tworzenia się gwiazd pozwala na jej wstępną klasyfikację na ścieżkach ewolucyjnych.
Masy gwiazdowe galaktyk wyznaczane są za pomocą modelowania ich widm energetycznych na podstawie obserwacji fotometrycznych w zakresie optycznym, w którym widoczne są starsze gwiazdy oraz ultrafioletowym, w którym obserwujemy młode populacje gwiazdowe. Podstawowym założeniem metody modelowania jest rekonstrukcja emisji pochodzącej z gwiazd znajdujących się w galaktyce i porównanie jej z istniejącymi modelami. Dodanie do tej analizy informacji z zakresu radiowego pozwoli na dokładniejsze wyznaczenie masy bardzo młodych gwiazd.
Więcej informacji:
• Ultra-sensitive radio images reveal thousands of star-forming galaxies in early Universe
• LoTSS Deep fields DR1
• Strona internetowa przeglądów nieba radioteleskopem LOFAR
• Lista publikacji naukowych ze specjalnego wydania "Astronomy & Astrophysics"
• Więcej zdjęć z przeglądów nieba teleskopem LOFAR

Opracowanie: Krzysztof Czart
Źródło: LOFAR

Na zdjęciu na samej górze:
Najgłębszy obraz z sieci LOFAR, jaki kiedykolwiek wykonano. Pokazuje rejonie nieba zwany „Elais-N1”, który obserwowano łącznie przez 164 godziny, wykrywając w nim ponad 80 tysięcy źródeł radiowych. Źródło: Philip Best & Jose Sabater, University of Edinburgh.
Centralne skupisko anten LOFAR w Exloo w Holandii. Źródło: LOFAR / ASTRON.
Przykłady źródeł rozciągłych w LoTSS Data Release 1. Obserwacje wykonano przy pomocy sieci radioteleskopów LOFAR. Źródło: LOFAR surveys team.
Obrazy radiogalaktyk z głębokiego pola Elais-N1. Po lewej zdjęcie w zakresie widzialnym z SDSS, a po prawej nałożony na nie obraz radiowy z LOFAR/LoTSS. Źródło: Cyril Tasse oraz LOFAR surveys team.
https://www.urania.edu.pl/wiadomosci/no ... opem-lofar


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 5:17 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Skąd się wzięły pająki na Marsie? Po dwóch dekadach badań naukowcy mają w końcu odpowiedź
2021-04-07. Radek Kosarzycki
Oczywiście nie chodzi o prawdziwe pająki, wszak gdyby dało się takie zobaczyć na Marsie, to problem poszukiwania życia na innych planetach mielibyśmy z głowy. Niemniej jednak na wielu zdjęciach wykonywanych z orbity Marsa naukowcy wielokrotnie dostrzegali ciemne struktury przypominające z wyglądu pająki, zastanawiając się, co to tak naprawdę jest.
Ciemne plamy z promieniście odchodzącymi od nich ramionami pojawiają się licznie na zdjęciach z okolic południowego bieguna Marsa. Niektóre z nich osiągają rozmiary rzędu kilometra (więc w sumie dobrze, że to nie są prawdziwe pająki).
W artykule opublikowanym w periodyku naukowym Scientific Reports, naukowcy z Wielkiej Brytanii opisują eksperyment, w którym w warunkach laboratoryjnych byli w stanie odtworzyć zminiaturyzowaną wersję pająków.
Za pająkami najprawdopodobniej stoi suchy lód
W ramach swojego eksperymentu najpierw naukowcy w specjalnym urządzeniu wytworzyli warunki przypominające te panujące na powierzchni Marsa, a następnie na analogu regolitu pokrywającego powierzchnię Czerwonej Planety umieścili odrobinę suchego lodu (zestalonego dwutlenku węgla). Okazało się, że gdy zimny dwutlenek węgla styka się z cieplejszą od niego powierzchnią, część lodu natychmiast przechodzi ze stanu stałego w gazowy i ucieka przez pęknięcia w lodzie. To właśnie te pęknięcia spowodowane sublimacją części lodowego dwutlenku węgla mogą z orbity wyglądać jak ciemne pająki.
Mars dwutlenkiem węgla stoi
Warto tutaj pamiętać, że jest to proces, którego naturalnie na Ziemi raczej nie zaobserwujemy. Marsjańska atmosfera składa się z dwutlenku węgla aż w 95 procentach. Co więcej, marsjańskie czapy polarne pojawiające się okresowo w trakcie zimy na obu biegunach także składają się niemal w całości z suchego lodu. Jedynie odrobina lodu w czapie polarnej, i to znajdująca się na sporej głębokości, to lód wodny.
Już w 2003 r. astronomowie analizujący zdjęcia powierzchni Marsa podejrzewali, że gdy kończy się zima na biegunie, światło słoneczne, przenikając przez przezroczysty lód, ogrzewa podstawę czapy polarnej, co z kolei prowadzi do sublimacji lodu „od dołu” i przebijania się swego rodzaju kieszeni gazowego dwutlenku węgla aż ku powierzchni, gdzie pęknięcia i ujścia gazu widoczne są jako charakterystyczne „pajęcze” plamy. Potrzeba było jednak aż 17 lat, aby przetestować tę teorię.
Teraz było to możliwe dzięki specjalnej komorze zwanej Mars Simulator Chamber. To w niej naukowcy najpierw umieścili analog regolitu marsjańskiego i zawiesili nad nim kostkę suchego lodu. Po zamknięciu komory odtworzono w niej warunki atmosferyczne panujące na Marsie, a następnie opuszczono na regolit suchy lód. W momencie kontaktu z ziarnami regolitu część suchego lodu uległa sublimacji i przebiła się przez kostkę, tworząc na jej powierzchni charakterystyczne… pająki.
Ot i cała historia.
https://spidersweb.pl/2021/04/pajaki-na ... ienie.html


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 6:00 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Nienormalny atak zimna na półkuli północnej może być spowodowany niską aktywnością słoneczną
Autor: admin (2021-04-07)
Naukowcy ze Stanów Zjednoczonych ustalili, że zjawisko La Niña, które jest odpowiedzialne za nienormalny spadek temperatury i obfite opady na półkuli północnej tej zimy i wczesnej wiosny, jest prawdopodobnie związane z końcem cyklu słoneczny i początkiem nowego.
Praca na ten temat została opublikowana w czasopiśmie Earth and Space Science. La Niña i El Niño to naturalne zjawiska, w których wody tropikalnego Oceanu Spokojnego zmieniają temperaturę. Z El Niño stają się cieplejsze, a z La Niña, zimniejsze.
W rzeczywistości są to dwie strony tej samej anomalii pogodowej. To właśnie silna La Niña jest odpowiedzialna za trzaskające mrozy na półkuli północnej występujące tej zimy i wczesnej wiosny. Zjawisko to występuje, gdy silne wiatry zdmuchują ciepłą warstwę wody w oceanie i przenoszą ją z Ameryki Południowej w kierunku Indonezji. Zimne wody unoszą się z głębin w miejsce wód ciepłych.
Jednocześnie zarówno La Niña, jak i El Niño są słabo zbadane i zaczęto je obserwować nie tak dawno bo zaledwie kilkanaście lat temu. Wiadomo tylko, że zjawiska te pojawiają się z określoną częstotliwością i za każdym razem zachowują się inaczej. Naukowcy z University of Maryland i National Center for Atmospheric Research (USA) przeprowadzili własną analizę i powiązali zjawisko La Niña ze zmianami aktywności słonecznej.
Pojawianie się i znikanie plam na Słońcu - widoczne na zewnątrz oznaki zmienności Słońca - były obserwowane przez ludzi od setek lat. Narastanie i zanikanie liczby plam słonecznych odbywa się w cyklach około 11-letnich, ale cykle te nie mają wyraźnego początku ani końca. Ta niejasność co do długości każdego konkretnego cyklu sprawiła, że naukowcom trudno było dopasować 11-letni cykl do zmian zachodzących na Ziemi.
W nowym badaniu naukowcy opierają się na bardziej precyzyjnym, 22-letnim „zegarze” aktywności słonecznej pochodzącym z cyklu biegunowości magnetycznej Słońca, który w kilku opublikowanych niedawno badaniach towarzyszących określano jako bardziej regularną alternatywę dla 11-letniego cyklu słonecznego.
Zgodnie z niedawnymi badaniami, 22-letni cykl rozpoczyna się, gdy przeciwnie naładowane pasma magnetyczne otaczające Słońce pojawiają się w pobliżu polarnych szerokości geograficznych gwiazdy. W trakcie cyklu te pasma migrują w kierunku równika, powodując pojawianie się plam słonecznych, gdy podróżują przez średnie szerokości geograficzne. Cykl kończy się, gdy zespoły te spotykają się w środku, wzajemnie się unicestwiając w czymś, co zespół badawczy nazywa terminatorem. Te terminatory zapewniają precyzyjne wskazówki na koniec jednego cyklu i początek następnego.
Naukowcy w Stanach Zjednoczonych porównali te zjawiska do zmian temperatury powierzchni tropikalnego Pacyfiku od 1960 roku. Okazało się, że wszystkie wydarzenia „terminatora”, które miały miejsce do tego, które wystąpiło w latach 2010-2011, korelują ze zmianami temperatury wody w oceanie oraz zjawiskami El Niño i La Niña. Koniec cyklu słonecznego, który obserwujemy teraz, jest również, zdaniem autorów, związany z La Niña.
Eksperci podkreślają, że idea związku między cyklami słonecznymi a wspomnianymi wyżej zmianami klimatycznymi nie jest nowa. Inni badacze również dokonali podobnych analogii, ale eksperci ze Stanów Zjednoczonych pierwsi połączyli 22-letni cykl z El Niño i La Niña. Naukowcy przeprowadzili również szereg analiz statystycznych, aby dowiedzieć się, jakie jest prawdopodobieństwo losowości takiej korelacji.
Okazało się, że jest tylko jedna szansa na pięć tysięcy, że wszystkie pięć zdarzeń „terminatorowych” zbiega się ze zmianą temperatury oceanu. Ponieważ obecne - szóste wydarzenie „terminatora” - ponownie zbiegło się z La Niña, to taka szansa jest jeszcze bardziej nieprawdopodobna. Ale jak dokładnie aktywność słoneczna wpływa na zmianę temperatury wody w tropikalnym Oceanie Spokojnym? Tego naukowcy jeszcze nie wiedzą.
Źródło:
http://dx.doi.org/10.1029/2020EA001223
Źródło: pixabay.com
https://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/nien ... ktywnoscia


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 6:01 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Lucy rozprostowuje skrzydła. 20 minut, które zdecydują o następnych 12 latach
2021-04-07.
Zakończyły się prowadzone w komorze próżniowej testy paneli słonecznych sondy Lucy. Za kilka miesięcy wyruszy w dość długą podróż po Układzie Słonecznym.
Samo zakończenie jakiegoś etapu testów jakiegoś komponentu sondy kosmicznej raczej nie jest szczególnym wydarzeniem. Takie rzeczy wszak dzieją się co chwilę. Tym razem jednak warto o tym napisać chociażby po to, aby pokazać takie zdjęcie, jak widzicie poniżej.
Bardzo często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jakich rozmiarów są sondy kosmiczne. Patrząc na powyższe zdjęcie, pamiętajcie, że Lucy będzie wyposażona w dwa takie zestawy paneli słonecznych, a więc nie będzie należała do najmniejszych sond kosmicznych.
Przetestowanie systemu rozkładania paneli kosmicznych sondy wcale nie było takie proste. Po rozłożeniu w ziemskiej grawitacji sonda kosmiczna nie jest w stanie utrzymać masy obu paneli, z których każdy waży aż 77 kg. Z tego też powodu do testów trzeba było wykorzystać specjalne urządzenie odciążające.
Same panele należą do bardzo delikatnych instrumentów. Złożone mają zaledwie 10 cm grubości, a mimo to po rozłożeniu osiągają średnicę 7,3 m każdy. Z tego też powodu do ich przetestowania trzeba było wykorzystać komorę próżniową o rozmiarach 8,8 × 19,8 m.
Choć samo rozłożenie wachlarza paneli słonecznych może na pierwszy rzut oka wydawać się trywialne, to będzie to jeden z najważniejszych momentów dla powodzenia całej misji. Według planów panele rozłożą się już po godzinie od startu.
Od tych dwudziestu minut będzie zależało całe 12 lat misji. Lądowniki marsjańskie mają swoje 7 minut grozy, a my mamy to
- przekonuje Hal Levison, główny badacz misji sondy Lucy.
Lucy: badanie planetoid trojańskich
Sonda Lucy będzie najodleglejszą sondą zasilaną panelami słonecznymi. To właśnie dlatego, że celem sondy są planetoidy podążające przed i za Jowiszem, panele słoneczne muszą być tak duże. Mimo tego, że muszą zapewnić sondzie zaledwie 500 W mocy, to w odległości niemal 800 mln km od Słońca (a w niektórych momentach nawet 853 mln km) potrzeba dużej powierzchni paneli, aby „złapać” wystarczająco dużo promieniowania słonecznego.
W trakcie zaplanowanej na 12 lat misji sonda odwiedzi aż siedem różnych planetoid, w tym jedną z Pasa Głównego i 6 planetoid trojańskich podróżujących po tej samej orbicie co Jowisz, ale 60 stopni przed nim i za nim.
W 2025 r. sonda przeleci koło planetoidy 52246 Donaldjohanson w Pasie Planetoid, niejako po drodze do Jowisza. Dwa lata później gdy sonda dotrze już do orbity Jowisza, najpierw odwiedzi cztery planetoidy znajdujące się 60 stopni przed Jowiszem: Eurybates, Polymele, Leucus oraz Orus. Potem zrobi się jeszcze ciekawiej, bowiem sonda skieruje się w stronę drugiej chmury planetoid trojańskich znajdujących się 60 stopni za Jowiszem, po drodze przelatując w pobliżu Ziemi. Po dotarciu do celu sonda odwiedzi planetoidę podwójną: Patroclus-Meneotius. Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, misja sondy może zostać następnie przedłużona na kolejne lata.
Aktualnie start misji planowany jest na 16 października 2021 r.
Trajektoria lotu sondy Lucy
https://spidersweb.pl/2021/04/sonda-kos ... misja.html


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 6:04 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Uroczystości Roku Stanisława Lema z wkładem POLSA
2021-04-07.
We wrześniu 2021 roku mija 100 lat od narodzin Stanisława Lema - postaci szczególnego formatu w wymiarze polskiej i światowej literatury fantastyczno-naukowej. Na mocy uchwały z dnia 27 listopada 2020 r. podjętej przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, cały bieżący rok jest oficjalnie zadedykowany uczczeniu tej rocznicy. We współorganizację i promocję okolicznościowych uroczystości oraz wydarzeń włączyła się także Polska Agencja Kosmiczna - czego najnowszym potwierdzeniem jest porozumienie podpisane 7 kwietnia 2021 r. z Instytutem Polska Przyszłości im. Stanisława Lema.
Postać Stanisława Lema kojarzona jest powszechnie z wizjonerską twórczością, która na różne sposoby podejmuje wątki dylematów rozwoju cywilizacyjnego i znaczenia nowych technologii w rozwoju ludzkości - tłem, a nierzadko wręcz rdzeniem narracyjnym bardzo wielu z tych refleksyjnych opowieści, jest eksploracja kosmosu. Zdolność Lema do przedstawiania w pasjonujący sposób przemyślanych i sugestywnych wizji przyszłości, podróży kosmicznych oraz postępu technicznego pozwoliła mu inspirować i kształtować świadomość pokoleń czytelników, którzy nierzadko pod jego wpływem wybierali ścieżki zawodowego rozwoju w inżynierii kosmicznej i innych zaawansowanych dziedzinach aktywności naukowo-technicznej. Stąd, Stanisław Lem bez wątpienia miał i nadal ma swój udział w kształtowaniu polskiego i światowego nurtu postępu technologicznego.
"Kosmiczne marzenia przerodziły się w rzeczywiste próby eksploracji kosmosu w znacznie szerszej skali. Co prawda, nie latamy jeszcze na Marsa, a na inne planety wysyłamy tylko automaty, ale zastosowania kosmicznych technologii w naszym codziennym życiu przerosły już obrazy kreślone przez wielkiego wizjonera" – powiedział prezes Polskiej Agencji Kosmicznej (POLSA), prof. Grzegorz Wrochna, odnosząc się do spuścizny Stanisława Lema i świętowanej w tym roku setnej rocznicy narodzin tego autora. Jak podkreślił szef PAK, dla niejednego młodego naukowca, inżyniera, pracującego w firmie z sektora kosmicznego, początki kariery czy marzenia o kosmosie były związane z lekturą wizjonerskich powieści Lema - książek, które nadal stanowią inspirację dla kolejnych pokoleń miłośników nowych technologii, futurologii i kosmosu.
Mając na uwadze cały ten dorobek polskiego autora fantastyki, POLSA zaangażowała się w tegoroczne wysiłki na rzecz organizacji i promocji rocznicowych wydarzeń upamiętniających twórczość Lema i ukazujących jej wartość na płaszczyźnie inspirowania rozwoju inżynierii kosmicznej i nowych technologii.
Zawsze aktualne pozostaje [...] ciągle powracające w powieściach Lema pytanie o relacje między człowiekiem a technologią. Zadaniem Polskiej Agencji Kosmicznej jest wdrażanie technologii kosmicznych tak, aby najlepiej służyły człowiekowi. Motywem zaś działania IPP jest spojrzenie na te technologie z perspektywy człowieka, nie tylko w kontekście liczb wyrażających zysk finansowy czy wzrost gospodarczy. Rok Lema sprzyja refleksji łączącej oba te nurty.
prof. Grzegorz Wrochna, prezes Polskiej Agencji Kosmicznej
Porozumienie podpisane pomiędzy Instytut Polska Przyszłości im. Stanisława Lema oraz POLSA określa zasady współpracy przy organizacji oraz promocji wydarzeń związanych z obchodami Roku Stanisława Lema, m.in. planowanych działań podczas EXPO, wrześniowych uroczystości urodzin Autora w Krakowie, a także projektach edukacyjnych. Dotyczy także działań informacyjnych związanych z podejmowanymi inicjatywami, wymiany materiałów promocyjnych i identyfikacyjnych oraz wsparcia merytorycznego planowanych przedsięwzięć.
Rok Lema pod hasłem „Lem 2021. Widziałem przyszłość” to święto kultury, technologii i nauki. Wyjątkowa twórczość Stanisława Lema stanowi most między tymi pozornie odległymi dziedzinami. Dla Instytutu Lema szczególnie ważny jest aspekt technologiczny, a taki partner jak Polska Agencja Kosmiczna jest w tym kontekście kluczowy. Przed nami wiele wspólnych projektów. Już we wrześniu br., podczas urodzin Lema, organizowanych przez nas wspólnie z Krakowskim Biurem Festiwalowym, opowiemy o wyzwaniach technologicznych związanych z kosmosem w kontekście twórczości pisarza.
dr Maciej Kawecki, Prezes Zarządu Instytutu Lema
POLSA i Fundacja obiecują zapewnić na potrzeby planowanych wydarzeń wsparcie ekspertów specjalizujących się m.in. w nowych technologiach, bezpieczeństwie cyfrowym oraz przemyśle kosmicznym, jak również badaniach i użytkowaniu przestrzeni kosmicznej, rozwoju techniki i inżynierii satelitarnej. Wspólne inicjatywy mają przyczynić się do rozpowszechniania wiedzy na temat kosmosu wśród społeczeństwa.
Źródło: POLSA
<Źródło: Space24.
Stanisław Lem - zdjęcie z 1966 roku. Fot. Wojciech Zemek via Wikipedia Commons [CC BY-SA 3.0]
https://www.space24.pl/uroczystosci-rok ... adem-polsa


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 6:05 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
To niesamowite, ale chodzimy po szczątkach obcej planety. Z niej powstał też Księżyc
2021-04-07.
Do tej pory nie zdawaliśmy sobie sprawy z faktu, że odkrycie wielkiej tajemnicy dotyczącej historii powstania naszej planety i Księżyca może znajdować się tak blisko, bo pod naszymi stopami. Odkrycie to rozpala wyobraźnię.
Nie jest już jednak tajemnicą, że Srebrny Glob powstał w skutek zderzenia młodej Ziemi z obiektem o rozmiarach Marsa. Ta mała planeta nazywana jest Theą. Uległa ona całkowitemu zniszczeniu, ale z dryfujących po przestrzeni kosmicznej kawałków uformował się później Księżyc. Tę opowieść, która jest faktem naukowym, już większość z nas dobrze zna.
Naukowcy nie wiedzieli jednak, gdzie podziała się reszta szczątków Thei. Okazuje się, że odkąd człowiek stąpa po Ziemi, cały czas były one pod naszymi stopami. Przynajmniej tak uważają astronomowie z Uniwersytetu Stanu Arizona w Stanach Zjednoczonych. Tłumaczą oni, że szczątki Thei znajdują się w płaszczu naszej planety. Jest to warstwa, która znajduje się między skorupą planety a jej jądrem.
Analizy wstrząsów sejsmicznych pokazały, że większe kawałki Thei leżą pod Afryką i Oceanem Spokojnym. Mówimy tutaj o elementach, które mogą mieć nawet 1000 kilometrów średnicy. Wykrycie ich było możliwe poprzez sprawdzenie zwykłych odczytów z sejsmografów. Otóż fale sejsmiczne przechodzące przez kontynent afrykański i przestrzenie leżące pod Oceanem Spokojnym nieco zwalniają. Jest to oznaką, że znajduje się tam inny materiał, niż w reszcie planety. To właśnie są pozostałości po tajemniczej Thei.
Przyszłość naszej planety może wyglądać podobnie. Kiedyś w Ziemię też może uderzyć ogromna planetoida, która doprowadzi do zagłady organizmów żywych. Ta chwila zbliża się wielkimi krokami. Teraz jednak, jak nigdy dotąd, mamy szansę wcześniej stworzyć cywilizację na innych obiektach przemierzających Układ Słoneczny i dzięki temu uratować swój gatunek.
Źródło: GeekWeek.pl/Arizona State University / Fot. NASA/Mr Edens
What Happened To The Theia?
https://www.youtube.com/watch?v=fVRTgTU ... b_imp_woyt
https://www.geekweek.pl/news/2021-04-07 ... z-ksiezyc/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 6:07 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Zobacz na filmie w 4K i w spowolnieniu eksplozję prototypu SN11 statku Starship [WIDEO]
2021-04-07.
Entuzjaści firmy SpaceX i przemysłu kosmicznego z kanału Cosmic Perspective na serwisie YouTube opublikowali w rewelacyjnej jakości 4K firm z całego lotu prototypu SN11. Widać też deszcz spadających szczątków pojazdu.
Przypominamy, że test odbył się 30 marca. Niestety, doszło do problemów z prototypem jeszcze zanim osiągnął zakładaną wysokość. Pojazd nie zdołał normalnie wylądować i eksplodował tuż nad płytą ośrodka testowego firmy w Boca Chica.
Elon Musk napisał kilka dni temu na swoim profilu na Twitterze, że doszło do anomalii z silnikiem Raptor. Analizy pokazały, że nastąpił wyciek metanu z systemu zasilającego. Gdy silnik już odpalił, wówczas nastąpiła eksplozja, która rozerwała cały pojazd.
Musk zapewnia, że takie problemy są już przeszłością, ponieważ kolejny prototyp o oznaczeniu SN15, który inżynierowie niebawem zaczną testować, będzie miał setki ulepszeń. Warto tutaj dodać, że w ośrodku McGregor, SpaceX zbudowało nowe stanowisko do testów pionowych silników Raptor. Podobno przez ich brak dochodziło do problemów, które doprowadziły do eksplozji ostatnich prototypów.
Przy okazji obejrzyjcie też, jeśli jeszcze nie mieliście możliwości, spektakularną eksplozję prototypu SN10 statku Starship. Można śmiało rzec, że był to najbardziej udany test w locie tego pojazdu, pomimo faktu, że nie przetrwał, to jednak udało się mu wylądować, w przeciwieństwie do reszty testowanych pojazdów.
Źródło: GeekWeek.pl/SpaceX/Cosmic Perspective / Fot. Cosmic Perspective

SpaceX Starship SN11 launch and explosion debris slowmo / binaural sound

https://www.youtube.com/watch?time_cont ... e=emb_logo
SpaceX Starship SN10 landing and explosion slowmotion
https://www.youtube.com/watch?t=122&v=g ... b_imp_woyt
https://www.geekweek.pl/news/2021-04-07 ... hip-wideo/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Czw Kwi 08, 2021 6:07 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Trwa rozbudowa sieci Starlink. 60 satelitów misji L23 umieszczonych na orbicie
2021-04-07.
Z kosmodromu Cape Canaveral na Florydzie wystartowała rakieta Falcon 9 firmy SpaceX z kolejnym zestawem satelitów rozrastającej się sieci telekomunikacyjnej Starlink.
Rakieta Falcon 9 wystartowała ze stanowiska SLC-40 7 kwietnia 2021 r. o 17:34 czasu polskiego. Wszystkie fazy lotu przebiegły pomyślnie i po nieco ponad godzinie od startu zestaw 60 satelitów serii Starlink L23 został umieszczony na wstępnej orbicie.
Był to już 10. lot rakiety Falcon 9 w 2021 roku. Zdecydowana większość, bo aż 8 z tych misji były poświęcone wysłaniu satelitów konstelacji Starlink. Firma SpaceX dysponuje już prawie 1400 działającymi satelitami na niskiej orbicie okołoziemskiej. Wszystkie poza 10 satelitami umieszczonymi na orbicie polarnej znajduje się na powłoce o wysokości 550 km i inklinacji 53 stopni.
Dolny stopień o oznaczeniu B1058 po wykonanej misji powrócił na Ziemię i wylądował o własnym napędzie na barce OCISLY na Oceanie Atlantyckim. Było to już 7. wykorzystanie tego samego członu rakietowego. Takim wielokrotnym użyciem mogą się pochwalić tylko jeszcze dwa inne egzemplarze dolnego stopnia rakiety Falcon 9.
Stopień B1058 wykonywał wcześniej misje: pierwszy załogowy lot SpaceX Demo-2 do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, ANASIS-II, Starlink L12, towarową misję CRS-21 do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, Transporter-1 oraz Starlink L20.
W locie tym ponownie wykorzystano również owiewki chroniące ładunek podczas rakietowego lotu atmosferycznego. Obie połówki uczestniczyły w poprzednich misjach i zostały odzyskane. Firma SpaceX będzie próbowała też odzyskać je w tym locie za pomocą swojego statku Shelia Bordelon.
O sieci Starlink
Starlink to – budowana przez firmę SpaceX – sieć satelitów telekomunikacyjnych na niskiej orbicie okołoziemskiej, która ma zapewnić tani dostęp do sieci Internet w miejscach, gdzie naziemne usługi są zawodne bądź w ogóle niedostępne.
W tej chwili sieć składa się z prawie 1400 działających satelitów, z czego większość znajduje się na orbitach o wysokości 550 km i inklinacji 53 stopni. Docelowo ma się tam znaleźć 1584 ładunków. Rozmieszczenie satelitów na tej pierwszej powłoce powinno się zakończyć jeszcze w tym roku. Ostatnią misją pierwszej fazy rozbudowy będzie lot Starlink L28. Na orbicie polarnej, gdzie ma zostać umieszczonych ponad 300 satelitów, na razie wysłano 10 satelitów.
Każdy z wysłanych satelitów Starlink pierwszej generacji waży około 260 kg i jest wyposażony w anteny obsługujące pasma radiowe Ka i Ku. Statki mają zamontowane specjalne osłony zmniejszające odbijanie promieni słonecznych od anten. Po wypuszczeniu na orbicie satelity rozkładają swoje pojedyncze panele słoneczne i po testach działania każde z urządzeń odpala silniki jonowe Halla, by trafić na docelową orbitę kołową.
W ramach testowej usługi beta z dostępu do Internetu przez satelity Starlink korzysta już ponad 10 000 użytkowników ze Stanów Zjednoczonych. Testerzy raportują dostęp do sieci z osiąganą przepustowością do 100-120 Mb/s i opóźnieniami 40 ms. W lutym firma SpaceX uruchomiła przedsprzedaż regularnej usługi, którą spodziewa się otworzyć w drugiej połowie 2021 r.

Podsumowanie
Była to już prawdopodobnie ostatnia misja firmy SpaceX przed planowanym trzecim lotem załogowym przeprowadzanym przez przedsiębiorstwo w ramach kontraktu z NASA. 22 kwietnia statek Crew Dragon z astronautami misji Crew-2 ma polecieć przy pomocy rakiety Falcon 9 do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Na świecie była to 28. próba rakiety orbitalnej w 2021 roku i 27. udana.
Na podstawie: NSF/SpaceX
Opracował: Rafał Grabiański

Więcej informacji:
• Oficjalna strona sieci Starlink


Na zdjęciu: Rakieta Falcon 9 startująca z satelitami Starlink L23. Źródło: SpaceX.
Starlink Mission
https://www.youtube.com/watch?t=1132&v= ... b_imp_woyt
https://www.urania.edu.pl/wiadomosci/tr ... na-orbicie


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Pią Kwi 09, 2021 9:56 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Współpraca POLSA i GUGiK na rzecz szerszego stosowania danych satelitarnych
2021-04-08.
Wspólne działania informacyjno-edukacyjne związane z wykorzystaniem danych satelitarnych, a także współpraca przy przygotowywaniu i aktualizacji mapy pokrycia terenu Polski – to główne założenia podpisanego 8 kwietnia br. porozumienia pomiędzy Polską Agencję Kosmiczną (POLSA) a Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii (GUGIK).
Zawarcie w czwartek 8 kwietnia porozumienia między Polską Agencją Kosmiczną (POLSA) a Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii (GUGIK) potwierdzili swoimi podpisami prezes PAK, prof. Grzegorz Wrochna oraz Główny Geodeta Kraju, dr hab. inż. Waldemar Izdebski. Instytucje zadeklarowały współpracę m.in. w zakresie wykorzystania danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz danych i produktów pochodzących z obserwacji Ziemi do aktualizacji rejestrów prowadzonych przez Głównego Geodetę Kraju. POLSA i GUGiK będą też wspólnie tworzyć usługi wspierające administrację publiczną oraz przygotowywać publikacje w serwisie www.geoportal.gov.pl.
Zastosowanie danych satelitarnych staje się coraz bardziej powszechne. Dzięki pozyskanym informacjom można znacznie zaoszczędzić fundusze, zoptymalizować zarządzanie zasobami ludzkimi, zwiększyć płynność operacji, także świadomie podejść do zarządzania kryzysowego. "Opieranie działań na danych satelitarnych umożliwia również administracji publicznej podejmowanie decyzji w zakresie m.in. planowania zagospodarowania terenów, rozwoju infrastruktury czy ochrony zdrowia mieszkańców. Dane ze zbiorów GUGiK pozwolą nam m.in. udoskonalić metodykę i funkcjonalność mapy zobrazowania Polski, która powstała na zlecenie POLSA" – powiedział prezes Wrochna.
Dodał, że istotne są również działania edukacyjne związane z wykorzystaniem przez społeczeństwo danych z obserwacji Ziemi. – Wspólnie z GUGiK chcemy w tym roku informować m.in. o możliwościach wykorzystania danych przestrzennych pochodzących z państwowych zasobów geodezyjnych i kartograficznych oraz danych pozyskiwanych z programów kosmicznych. Zapraszamy również ekspertów GUGiK do udziału w naszych webinariach, szkoleniach, m.in. dotyczących ścieżek kariery w sektorze kosmicznym czy poświęconych teledetekcji i innowacyjności usług i produktów – podkreślił prezes Wrochna.
Dane przestrzenne stanowią dziś podstawę do podejmowania ważnych decyzji politycznych, ekonomicznych, jak również społecznych. Dlatego GUGiK wspiera wszelkie inicjatywy mające na celu popularyzację danych przestrzennych i analiz ułatwiających podejmowanie decyzji. Wysoka częstotliwość pozyskiwania danych satelitarnych może stanowić uzupełnienie informacji przestrzennej udostępnianej przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii. Jednocześnie transfer doświadczeń i wiedzy pomiędzy naszymi instytucjami pozwoli na optymalizację budowanych rozwiązań – powiedział Główny Geodeta Kraju Waldemar Izdebski.
Dodał, że niezwykle istotny jest powszechny dostęp do danych przestrzennych za pośrednictwem usług sieciowych serwisu Geoportal, który jest w czołówce serwisów administracji publicznej wykorzystywanych przez obywateli.
Źródło: POLSA
Źródło: Space24
Ilustracja: POLSA/Główny Urząd Geodezji i Kartografii
https://www.space24.pl/wspolpraca-polsa ... elitarnych


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Pią Kwi 09, 2021 9:59 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Perseverance i Ingenuity pozdrawiają z Marsa [WIDEO]
2021-04-08.EN. TM
NASA opublikowała nowe zdjęcie Łazika Perseverance wraz z helikopterem Ingenuity, zrobione na Marsie. Na fotografii widać już, że autonomiczny dron działa samodzielnie. Zanim jednak Ingenuity wystartuje, wykona jeszcze szereg testów. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, dron wzbije się nad powierzchnię Czerwonej Planety 11 kwietnia. Jeżeli jego misja zakończy się sukcesem, przyszłe ekspedycje na Marsa będą uwzględniać badania nie tylko z powierzchni, ale także z atmosfery. Trzymamy kciuki za powodzenie misji!
źródło: tvp.info
https://www.tvp.info/53196929/selfie-z- ... modzielnie


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Pią Kwi 09, 2021 10:03 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Sonda Mars Odyssey wystartowała 20 lat temu. Wciąż obserwuje Marsa
2021-04-08. Radek Kosarzycki
7 kwietnia minęło już okrągłe dwadzieścia lat od dnia, w którym sonda Mars Odyssey została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną, w kierunku Czerwonej Orbity. Od tego czasu sonda bezustannie obserwuje Marsa z orbity.

Pierwotnym zadaniem sondy było badanie składu chemicznego powierzchni Marsa i poszukiwanie innych informacji o ewolucji planety. Jednak w ciągu trwającej już dwie dekady misji sonda przydała się do wielu innych zadań. Na przestrzeni lat sonda odkryła wiele dowodów na obecność lodu wodnego na marsie, ale także stanowiła, chociażby za łącznika między lądownikami i łazikami a radioteleskopami na Ziemi.
Jakby nie patrzeć, przez bardzo długie lata, większość przeglądowych map Marsa wykonanych była właśnie za pomocą kamery THEMIS zainstalowanej na pokładzie sondy Odyssey. Dzięki temu, że kamera rejestrowała obrazy w zakresie podczerwonym, dostarczała ona informacji o temperaturach panujących na powierzchni planety w ciągu dnia i nocy. Informacje te z kolei pozwalały na ustalenie, z czego składają się formacje widoczne z orbity.
Od początku swojej misji, sonda Odyssey przesłała na Ziemię ponad milion zdjęć powierzchni Marsa. To dzięki tym mapom naukowcy mogli wybierać najlepsze miejsca lądowania dla kolejnych sond, lądowników i łazików marsjańskich. Co więcej, z dużym prawdopodobieństwem można powiedzieć, że jeżeli kiedyś na Marsa poleci człowiek, to przy wyborze miejsca lądowania ktoś wyciągnie mapy wykonane przez Odyssey.
Zdjęcie wydm na Marsie wykonane przez sondę Odyssey między 2002 a 2004 rokiem.

Mars Odyssey Earns Longevity Badge
Film opublikowany w 2010 r. kiedy to sonda Odyssey stała się najdłużej pracującą sondą marsjańską. To było 11 lat temu.
https://www.youtube.com/watch?v=dMzX3od ... b_imp_woyt

https://www.pulskosmosu.pl/2021/04/08/s ... ey-20-lat/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Pią Kwi 09, 2021 10:06 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Sonda OSIRIS-REx pożegnała planetoidę Bennu
2021-04-08. Radek Kosarzycki
7 kwietnia br. sonda OSIRIS-REx po raz ostatni zbliżyła się do planetoidy Bennu. Wkrótce rozpocznie powolną podróż do domu. Za kilka dni otrzymamy także ostatnie zdjęcia z powierzchni planetoidy.
W trakcie ostatniego zbliżenia do planetoidy Bennu, które trwało niemal sześć godzin, sonda znalazła się w odległości zaledwie 3,5 km od jej powierzchni. Przelatując nad miejscem, z którego kilka miesięcy temu (20 października 2020 r.) pobrała próbkę materii, sonda spróbowała wykonać zdjęcia miejsca, z którego pobrała próbki.
Z uwagi na fakt, że sonda OSIRIS-REx już za kilka tygodni rozpocznie podróż do domu, inżynierowie szczególnie się nie spieszą. Dane z ostatniego przelotu powinny dotrzeć na Ziemię najwcześniej 13 kwietnia. Wtedy też zobaczymy szczegółowe zdjęcia z przelotu, a tym samym ostatnie zdjęcia planetoidy Bennu wykonane z bliska na bardzo długo. W trakcie manewru sonda zebrała aż 4 GB danych, więc jest co przesyłać na Ziemię, a jakiegoś szczególnie szybkiego łącza między Ziemią a oddaloną od nas o 300 mln km planetoidą niestety nie ma. Maksymalna przepustowość wynosi 412 kb/s.
Choć już więcej sonda nie zbliży się do planetoidy, to pozostanie w jej otoczeniu jeszcze do 10 maja. To wtedy, zgodnie z planem, włączy swoje silniki i rozpocznie dwuletnią podróż w kierunku Ziemi.
Kiedy na Ziemię dotrą próbki materii z Bennu?
Według harmonogramu kapsuła z próbkami wyląduje na poligonie w Utah w dniu 24 września 2023 r.
https://www.pulskosmosu.pl/2021/04/08/s ... yka-bennu/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Pią Kwi 09, 2021 10:08 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
NASA pokazała piękne ujęcia na południowy biegun Księżyca. Tam powstaną bazy [WIDEO]
2021-04-08.
Amerykańska Agencja Kosmiczna na wielu frontach intensywnie przygotowuje się do powrotu na Srebrny Glob. Właśnie w sieci pojawił się film, na którym możemy zobaczyć obszar, w którym powstaną pierwsze kolonie.
Naukowcy za pomocą sondy Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) poszukują na powierzchni naturalnego satelity naszej planety dogodnych warunków do powstania bazy załogowej Artemis Base Camp. Według założeń, ma to być obszar jednego z kraterów leżących na południowym biegunie Księżyca.
Dlaczego NASA rozgląda się za kraterem? Ponieważ wiele z nich posiada zarówno zacienione miejsca jak i nasłonecznione. Jako że na Księżycu temperatury wahają się od minus 190 stopni do plus 150 stopni Celsjusza, trzeba wybrać takie miejsce, by można było jednocześnie chronić astronautów przed gorącem, jak i móc wykorzystać promienie słoneczne.
Naukowcy chcą zasilać bazę za pomocą paneli solarnych i wodoru. Te pierwsze będą znajdować się na nasłonecznionej powierzchni wokół kraterów, natomiast kosmiczne górnictwo, dokonywane w poszukiwaniu lodu wodnego (czyli wody, tlenu i wodoru), będzie odbywało się w zacienionych miejscach, a później lód będzie można roztapiać i przetwarzać w cieple.
NASA ma zamiar wykorzystać naturalne zasoby i warunki środowiskowe Księżyca na potrzeby budowy pierwszych kolonii. Naukowcy uważają, że można szybko i w łatwy sposób stworzyć tam podwaliny do budowy nowej cywilizacji międzyplanetarnej. Srebrny Glob będzie też eksperymentem, na podstawie którego ludzkość będzie mógł solidnie przygotować się do kolonizacji Marsa.
Na orbicie Ziemi i Księżyca jeszcze w latach 20. ma powstać pięć nowych stacji kosmicznych. Dwie będą należały do NASA (zobacz tutaj), trzecia do Chin, czwarta do Pentagonu, a piąta do prywatnej firmy, która ma ją wykorzystać jako kosmiczny hotel. Tymczasem na samej powierzchni Księżyca mają powstać co najmniej trzy bazy. Pierwsza będzie należała do NASA i ESA, druga do Chin i Rosji, a trzecia do Pentagonu.
Źródło: GeekWeek.pl/NASA / Fot. NASA
Shadows Near The Moon's South Pole
https://www.youtube.com/watch?v=0GCTOHu ... b_imp_woyt

https://www.geekweek.pl/news/2021-04-08 ... azy-wideo/


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
 Temat postu: Re: Astronomiczne wiadomości z Internetu
PostWysłany: Pią Kwi 09, 2021 10:11 am 
Offline
Awatar użytkownika

Rejestracja: Pon Paź 09, 2006 2:59 pm
Posty: 23455
Miejscowość: Przysietnica: PTMA Warszawa
Ogólnopolski Konkurs "Międzygwiezdny pył" pod patronatem Uranii
2021-04-08.
Zespół Szkół i Placówek nr 1 w Katowicach zorganizował Ogólnopolski Konkurs pt. „Międzygwiezdny pył”. Konkurs skierowany jest do uczniów klas 7-8 szkół podstawowych. Jego tematyką jest promieniowanie i promieniotwórczość oraz osoby powiązane z tymi zagadnieniami. Zgłoszenia do konkursu należy przesyłać do 15 kwietnia 2021. Ze względu na sytuację epidemiologiczną konkurs przeprowadzony będzie w formie zdalnej.
Zespół Szkół i Placówek nr 1 w Katowicach zaprasza uczniów klas 7-8 szkół podstawowych do udziału w kolejnej edycji Ogólnopolskiego Konkursu pt. „Międzygwiezdny pył”. Każda osoba, która chce (i może) wziąć udział w tym konkursie, powinna wysłać swoje zgłoszenie do konkursu drogą elektroniczną do 15 kwietnia 2021. Ze względu na sytuację epidemiologiczną konkurs przeprowadzony będzie w formie zdalnej.
Konkurs obejmuje podstawowe zagadnienia z przyrody, geografii, fizyki, biologii, chemii, ekologii oraz elementy astronomii i kosmologii. Tegoroczna edycja zajmuje się tematem szeroko pojętego promieniowania i promieniotwórczości oraz jego wpływu na planetę. Pod uwagę będą brane następujące zagadanienia:
• promieniotwórczość naturalna i sztuczna,
• odkrycia i osoby związane z promieniotwórczością,
• promieniowanie kosmiczne,
• aspekty ekologiczne promieniotwórczości (skażenia, obszary, żywność, wpływ na człowieka),
• rola izotopów.

Konkurs składa się z 2 etapów: etapu szkolnego i etapu ogólnopolskiego.
I. Etap szkolny – test on-line, 20.04.2021, godz. 14:00
• Test wiadomości z zakresu tematyki głównej konkursu (30 minut) przeprowadzony zostanie on-line. Link do testu otrzymają szkolni koordynatorzy w dniu konkursu. Test zostanie przeprowadzony na platformie testowej. Uczniowie logując się wpisują pełne imię i nazwisko, podają klasę oraz szkołę. Start testu o godzinie 14.00

II. Etap ogólnopolski – test on-line + osobista prezentacja przygotowanej pracy, 04.05.2021, godz. 9:00
• W etapie ogólnopolskim może wziąć udział maksymalnie 2 reprezentantów danej szkoły, którzy z testu otrzymali najwyższy wynik w szkole i był on wyższy niż 70% wszystkich punktów do zdobycia.
• Ten etap składa się z dwóch części:
1. Test wiadomości on-line przeprowadzony w dniu konkursu na platformie testowej (maksymalnie 30 min.) z zakresu głównej tematyki konkursu w dniu 4 maja 2021, o godz. 9.00.
2. Prezentacja doświadczenia/eksperymentu/filmu z danej tematyki czyli przygotowane wcześniej przez uczniów samodzielne wystąpienie i zaprezentowanie jego wyników w dniu 4 maja 2021r. W zależności od ilości uczniów biorących udział w II części konkursu prezentacje uczniów mogą zostać rozłożone na kolejne dni. Każdy uczeń zostanie powiadomiony o dokładnej godzinie swojej prezentacji w osobnej wiadomości.
Tematy prezentacji do wyboru:
1. Promieniotwórczy, czyli jaki?
2. Promieniotwórczość w naszym otoczeniu.
3. Czy promieniowanie kosmiczne jest (nie) bezpieczne?
Opisane prezentacje (imię i nazwisko ucznia, szkoła, temat prezentacji) Organizatorzy proszą o wcześniejsze przesłanie do 30.04.2021, w celu zapoznania się z ich zawartością, na adres mailowy: miedzygwiezdnypyl@gmail.com. Należy w prezentacji podać wykorzystaną literaturę.
Celem konkursu jest:
• popularyzowanie wiedzy przyrodniczej, w tym elementów astronomii i kosmologii;
• rozwijanie zainteresowań otaczającym światem u uczniów;
• doskonalenie umiejętności logicznego i twórczego myślenia uczniów;
• rozwijanie umiejętności autoprezentacji;
• poszukiwanie, gromadzenie informacji dot. nowinek w zakresie odkryć i osiągnięć naukowych;
• kształtowanie kompetencji kluczowych.

Konkursowi patronują Urania - Postępy Astronomii, Astronarium oraz Credo.
Organizatorem konkursu jest Zespołu Szkół i Placówek nr 1 w Katowicach przy ul. Paderewskiego 46. Osobą do kontaktu z uczestnikami konkursu, ich opiekunami czy z prasą jest Joanna Grecka-Otremba.
Zgłoszenia do konkursu należy przesyłać do dnia 15.04.2021 drogą elektroniczną na adres: miedzygwiezdnypyl@gmail.com. W tytule maila należy wpisać „Międzygwiezdny pył”.

Więcej informacji o konkursie można znaleźć na stronie internetowej, na profilu FB konkursu oraz w regulaminie.
Źródło: ZSiP nr 1 w Katowicach
Oprac. Paweł Z. Grochowalski
https://www.urania.edu.pl/wiadomosci/og ... iezdny-pyl


Załączniki:

_________________
Kiedy obserwujesz nocne niebo pełne gwiazd – Widzisz samego siebie. Astronomia to matka nauk i nie tylko- kamery CCD Tayama, Sony Acuter, Atik. lornetka 15x50 USSR.Refraktor paralaktyczny 60/900.Synta 6''OTA Sky-Watcher SK804A, Obrotowy Globus nieba
Góra
 Profil E-mail  
 
Wyświetl posty z poprzednich:  Sortuj według  
Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 21544 posty(ów) ]  Idź do strony Poprzednia  1 ... 858, 859, 860, 861, 862  Następna


Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Krzysztof z Bagien, mopinek oraz 18 gości


Nie możesz zakładać nowych tematów na tym forum
Nie możesz odpowiadać w tematach na tym forum
Nie możesz edytować swoich postów na tym forum
Nie możesz usuwać swoich postów na tym forum
Nie możesz dodawać załączników na tym forum

Szukaj:
Skocz do:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group